donderdag 14 maart 2013
irritante hoofdpersoon
Euforie is een boek waarin Weijts veel actuele thema’s aansnijd zoals: de media, fraude, bureaucratie en de kredietcrisis. Passages uit het heden worden afgewisseld met fragmenten uit de middelbare schooltijd van Vermeer, waarin hij terugblikt op zijn herinneringen aan zijn jeugdliefde Isa. De jeugdculturen worden door Weijts zeer treffend beschreven. Ik vind het zeker in het begin een aardig boek, maar zeker geen topper.Veel stukken zijn naar mijn mening ik te gedetailleerd,terwijl karakters niet worden uitgewerkt. Ook zijn er een aantal losse eindjes. In de loop van het boek begon ik me ook steeds meer te irriteren aan de hoofdpersoon, die heel anders handelt dan hij eigenlijk zou willen, gezien zijn gedachten die in het boek cursief beschreven worden.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
In tegenstelling tot jouw gevoel van irritatie voor de hoofdpersoon, die heel anders handelt dan hij eigenlijk zou willen vroeg ik mij om die reden steeds af: waar gaat het naar toe? hoe gaat dit eindigen met die man?
BeantwoordenVerwijderenWat betreft de hoofdpersoon: ik vond hem niet boeiend. Eerder een sul. Die cursieve gedachten vind ik irritant. Ik vind dat dat soort dingen uit de tekst vanzelf duidelijk moeten worden. Bovendien voel ik het als dat mij wordt voorgekauwd war ik moet denken/vinden
BeantwoordenVerwijderen