En we gaan even verder: tyfusramen (p.7) - ach, zeik niet - takkentram - (p.8) - pishokken (p.9) - verdomme ..hufter, ik loop je hier niet voor jan lul te redden (p.16) - die vadzige spekhond (p.27) - varkensreet (p.35) - trut van een klantenservice (p.37) - veenteef (p.39) - (Celine als studente was al) een ongelooflijk lekker wijf (p.40) - spuitpoep (p.54) - enz. enz., ik zou zo nog wel even kunnen doorgaan.
Eigenlijk best een nogal grof taalgebruik en dat in die hoofdstukken zonder romeinse cijfers, en het gaat naar mijn mening soms wel erg ver, zoals: De privacy om je zaad over het beeldscherm te spuiten terwijl ze (=Celine) daar staat te glimlachen. (p.229)
Natuurlijk is het bovenstaande wat uit het verband gerukt, maar gezien de breedvoerige maatschappelijke en architectonische beschouwingen die er tegenover staan vermoed ik toch wat schizofrene trekjes bij Johannes Vermeer.
Deze reactie is verwijderd door de auteur.
BeantwoordenVerwijderenHm
VerwijderenU moet dringend iets van l.f.céline gaan lezen.
BeantwoordenVerwijderenDeze reactie is verwijderd door de auteur.
BeantwoordenVerwijderenInteressant dat een ander iets heel anders ervaart. Tijdens onze eerste bijeenkomst werd dit grof taalgebruik door twee mensen genoemd. Het was mij in zijn geheel niet opgevallen. Wat ik wel interessant vind is dat Vermeer zich in het openbaar “netjes” gedraagt maar in zichzelf zo zit te foeteren wat andere ervaren als grof taalgebruik.
BeantwoordenVerwijderen